ಅಡಿಕೆ ಗೊನೆ ಕೊಯ್ಯುವವರನ್ನು ಈಗ ಹೀಗೆ ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು….

ಕೊಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿವರ್ಷದಂತೆ ಈ ವರ್ಷವೂ ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಯುವವರಿಗೆ ಭಾರೀ ಡಿಮ್ಯಾಂಡ್. ಒಂದೆಡೆ ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಯುವವರು ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕರೂ ಅವರಿಗೆ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ. ನನ್ನಣ್ಣ, ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಒಬ್ಬ ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಯುವವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡುಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ನನ್ನಣ್ಣ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿರುವುದು, “ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಗೊನೆ ಕೊಯ್ಯೋಣ. ನಾನು ಕೊಯ್ದದ್ದನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೇ ಸೇರಿಸುತ್ತೇನೆ” ಅಂತ. ಹೀಗಾಗಿ ಇದೀಗ ನಮ್ಮ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ನಡೆದಿದೆ. 🙂

ಸಂಘಟನೆ ಬಲ ಇದ್ದರೆ ಲಂಚದ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ

ಸುದ್ದಿ ಕೃಪೆ – ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ – 03-12-2013

....
….

ಎಚ್ ಐ ವಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ವೆಬ್ ಸೈಟ್

ಸುದ್ದಿ ಕೃಪೆ – ವಿಜಯವಾಣಿ – 02-12-2013

....
….

ವೈಕುಂಠ ಸಮಾರಾಧನೆ ಆಹ್ವಾನ ಪತ್ರಿಕೆ – ನೇತ್ರದಾನ ಮಹಾದಾನ

ದೇವರು ಮೃತರ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ನೀಡಲಿ. ಮೃತರು ಇಬ್ಬರ ಬಾಳಿಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

....
….

ನೀವು ನನಗೆ ರಕ್ತ ಕೊಡಿ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ

ಕೃಪೆ – ಟಿ. ಎನ್. ರಾಮಕೃಷ್ಣ, ಅಧ್ಯಕ್ಷರು, ರಾಷ್ಟ್ರಗೌರವ ಸಂರಕ್ಷಣ ಪರಿಷತ್ ಹಾಗೂ ವಿಜಯವಾಣಿ.

....
….

ಚಾಲಾಕಿ ಆಟೋಚಾಲಕ; ಮುಜುಗರದ ಉಪನ್ಯಾಸಕ

ಸುದ್ದಿ ಕೃಪೆ – ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ – 04-09-2013

...

ಇದು ಯಾರ ಭದ್ರತೆ ಎಂಥ ರಮಣೀಯತೆ

ಸುದ್ದಿ ಕೃಪೆ – ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ – 02-09-2013
1

2

ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಸಿದ್ದು ವರಲಕ್ಷ್ಮೀ ಪೂಜೆ

ಸುದ್ದಿ ಕೃಪೆ – ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ – 24-08-2013

....
….

 

ಹೋರಾಟಗಾರ ನರೇಂದ್ರ ದಾಬೋಲ್ಕರ್ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳ ಗುಂಡಿಗೆ ಬಲಿ

ಅಂಧ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ವಿರುದ್ಧ ದನಿಯೆತ್ತಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಚಳವಳಿಯನ್ನೇ ಹೂಡಿದ್ದ ಹೋರಾಟಗಾರ ನರೇಂದ್ರ ದಾಬೋಲ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳು ಗುಂಡಿಟ್ಟು ಕೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅಂಧಶ್ರದ್ಧೆ ನಿರ್ಮೂಲನೆ, ದೇವರು-ಧರ್ಮದ ಕುರಿತು ಮೌಢ್ಯವನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ನಕಲಿ ಬಾಬಾ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುತ್ತಲೇ, ಢೋಂಗಿ ಜಾತ್ಯತೀತವಾದಿಗಳಿಗೂ ಬಿಸಿ ಮುಟ್ಟಿಸಿದವರು ನರೇಂದ್ರ ದಾಬೋಲ್ಕರ್. ಅವರ ಹತ್ಯೆಯ ಮೂಲಕ ನೈಜ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಈ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ನಡೆಸಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ-ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ. ನರೇಂದ್ರ ಅವರ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗಲಿ. ಹೋರಾಟ ಮುಂದುವರೆಯಲಿ.

.....
…..

News Courtesy – DNA

Narendra Dabholkar, the man who waged a war against superstition in all forms

Tuesday, Aug 20, 2013, 12:49 IST | Place: Pune | Agency: DNA

A crusader against all types of superstitions in society, he fought tooth and nail to bring the Anti-Jaadu Tona Bill (earlier anti-superstitions bill) in Maharashtra.

Hailing from Satara, Narendra Dabholkar passed out as a medical doctor from Miraj Medical College.

Before joining social work, he practised medicine for more than a decade. Dabholkar’s elder brother was Gandhian and former Vice Chancellor of University of Pune, Devdatta Dabholkar.

Dabholkar was also the editor of Sadhanaweekly, which was started by Sane Guruji. Initially, he was associated with social worker Baba Adhav’s agitation of one village one well and Akhil Bhartiya Andhashraddha Nirmoolan Samiti (ABANS), but later separated from it.

A crusader against all types of superstitions in society, he fought tooth and nail to bring the Anti-Jaadu Tona Bill (earlier anti-superstitions bill) in Maharashtra.

Certain sections of the Warkari sect opposed him for this. Dabholkar had recenty blamed Chief Minister Prithviraj Chavan stating that he had betrayed all progressive people in the state.

“This could be the only bill which has figured in the list of business for last seven sessions, but has never come up for discussion,” said Dabholkar urging the chief minister to ensure that the bill is passed this year itself.

For last 18 years Dr Narendra Dabholkar was fighting with Maharashtra state government to pass the anti superstition and black magic bill. He was demanding state government to pass the bill in the last state assembly’s monsoon session.

There was a strong opposition from Hindu extremists organisations and Warkaris to the bill, but Dabholkar was determined to get the bill passed and he stated that he was not against anybody’s faith, but was against superstition.

Dabholkar had recently started a campaign against Jat Panchayat and had held a workshop at Nashik against Jat Panchayat.

Dabholkar was also campaigning against immersion of idols in water bodies. He appealed to the devotees to immerse idols in water tanks rather than in rivers to protect the water bodies from being polluted.

 

From Mug to Mike; A Stage for Bathroom Singers

.....
…..
The First Show : From Mug to Mike
The first show of ‘From Mug to Mike’ will happen on August 18th, Sunday, at the Yavanika auditorium(near RBI, Nrupathunga Road). This is the Bathroom Singers’ Biggest Revolution ever!!! 
 
The program starts at 4:00 PM and entry is free.
 
Legendary music director Rajan (Rajan-Nagendra duo), PS Kumar(renowned artist and Kannada Rajyotsava award winner), and Ananth Rajan (music director, arranger and assistant to Rajan-Nagendra) will be the chief guests at this show.
The chief guests will be felicitated, and the main program will start after that, where advanced ‘From Mug to Mike’ workshop participants will perform Indian film songs along with karaokes.
Workshop evolution
The journey for these people started with the primer workshop, where they came out of their bathrooms and straight into the recording studio.
They recorded for the first time ever in a high end studio, and also discovered secrets of professional singing. They were given a detailed analysis of their singing, their strengths and improvement areas.
 
After this, they attended the advanced workshop, where Sunil Koshy gave them vocal exercises to work on their improvement areas and take them to the next level, and follow up sessions. Now they are prepared to perform popular Indian film songs to a public audience.
 
Cutting across age, background and geographies
Singers from Pune, Chennai, Trivandrum and other places in Karnataka including Mysore, Shimoga, Hubli, Belgaum, and other cities have been attending the workshops, and people of ages ranging from 6 to 76.
 
Eminent personalities from music and art also attend the workshops, and address the participants, and encourage them.
With the increasing popularity of the workshop, Sunil Koshy is ready to conduct similar workshops in different cities in India. 
‘Interested people have also been contacting us from abroad, London, Germany, US, Dubai and other countries, and we are certain to cater to bathroom singers globally, soon!’ adds Sunil Koshy.
 
‘From Mug to Mike’ is the biggest revolution of bathroom singers, where bathroom singers decided that they will no longer remain just bathroom singers, and are now gearing up for a stage show!
 
Some of our performers for the show, who are from different backgrounds and professions, and age groups, are mentioned below:
 
Dilip Badami
A 64 year old businessman, who is now back to India after a 25 year stint in Nigeria, is a very passionate singer with an amazing baritone voice that was waiting for a platform to express his singing to the world. He is also picking up singing tips and culturing his voice over the last few months.
 
Aurobindo
A project manager in IBM, Aurobindo has been singing at different stages in office and elsewhere. He is also an Antakshari champion from college days.
This workshop is a dream come true, says Aurobindo, and cannot get a bigger platform than this. Sunil Koshy’s coaching has cleared cobwebs in his mind about singing, and help him gain confidence.
 
 
Zeena Crasta 
Has a degree in fashion management and is a content writer by profession, Zeena has been fond of singing since her school days. However, due to lack of encouragement she could not learn singing. 
She came to Bangalore against her parent’s wishes just to learn singing for a year, but was disappointed when she did not find the right place, and her hopes were dashed.
Finally through a friend, she came to know about Mug to Mike and without a second thought decided that this is the platform to give way to her hidden passion. Says an exuberant Zeena, ‘Mug to Mike has helped me gain back my confidence which I had lost long back. Singing in a studio has been a dream which I never thought I would be able to fulfill ever. All thanks to Sunil Sir and Archana Ma’am for the opportunity. It is a one-of-a-kind concept that has brought smile to so many faces of all age groups and has given hope to many aspiring singers. Sunil Sir with his rich experience and talent is a constant inspiration for each one of us. He brings out the singer in everyone!’
 
 
Vishwajith 
A young techie, who works for Amazon, Vishwajith is a very passionate singer. He has never been trained, and is using this platform to learn nuances of singing, and is all geared up for his first stage show.
 
Dr. Punitha
A dentist by profession, Dr Punitha has been trained in Carnatic classical music for over 20 years, starting to learn from her mother. 
She had given Carnatic concerts with her mother in various temples and performed in various university level shows.
‘From Mug to Mike’ is the best thing to happen to me, says Dr, Punitha, as this enthusiastic singer is mastering the nuances of singing, and also having fun all the way meeting so many other passionate singers!
 
Sriganesh
A General Manager HR for a Fortune500 company, Sriganesh has been very passionate about singing since his childhood. Corporate work made his singing take a backseat. Not having sung for the last 12 years, ‘From Mug to Mike’ has given him a ray of hope and he is honing his singing skills and gearing up for the show! 
 
Cherish, another young techie, has already been singing since few years, but is exploring nuances of professional singing, and is all geared up to perform at the event.
 
Shivaram
A central government employee and A division sportsman in 3 different games, is also a very enthusiastic singer. He has started learning and discovering tricks of singing through this workshop, and is eager to perform at the upcoming show!

 

 

ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಿದ ಡಿಕೆಶಿ ಋಣ ತೀರಿಸುವೆ

ಕೃಪೆ – ಪ್ರಜಾವಾಣಿ

.....
…..

ನಕ್ಸಲೀಯರ ಜತೆ ಮಾತುಕತೆ : ಸಿಎಂಗೆ ಸಾಹಿತಿಗಳ ಆಗ್ರಹ

ಕೃಪೆ – ಪ್ರಜಾವಾಣಿ

....
….

ಈ ಬಾರಿಯ ನಿಗಳೆ ಪಾರಿತೋಷಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಹೀಗಿತ್ತು

ಕಳೆದ ವರ್ಷದಂತೆ ಈ ವರ್ಷ ಕೂಡ ನನ್ನ ಊರಾದ ಕೊಪ್ಪದಲ್ಲಿ ‘ನಿಗಳೆ ಪಾರಿತೋಷಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ’ ಪ್ರದಾನ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಓದಿನ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಮೂರರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವ ಹಾಗೂ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಿಗಳೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಮೀಸಲು. 2013 ನೇ ಸಾಲಿನ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿ ಅಶ್ವಿನಿ ಜಿ. ವಿ. ಕೊಪ್ಪ ತಾಲೂಕು ಗುಡ್ಡೆತೋಟದವರು. ಈ ಬಾರಿಯ ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ. 87 ಅಂಕ. ಜೊತಗೆ ಚೆಸ್, ವಾಲಿಬಾಲ್, ಭಾವಗೀತೆ, ಚಿತ್ರಕಲೆ, ಓರಿಗಾಮಿ, ಕಥೆ-ಕವನ ಬರೆಯುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವೂ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನನ್ನ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಎಚ್. ಎನ್. ಸದಾಶಿವರಾವ್ ಹಾಗೂ ಸುಮಾ ರಾವ್, ನಿಗಳೆ ಪಾರಿತೋಷಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಅಶ್ವಿನಿಯವರಿಗೆ ಕೊಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರದಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ನಿಗಳೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಪಾರಿತೋಷಕ ಹಾಗೂ 501/- ನಗದು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

.....
…..

ಪೋಲಿಸ್ ಆಗಿದ್ದಾಗ ಸೇವನೆ ಮಾಡಲು ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ…

....
….

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಿವೃತ್ತ ಮಹಿಳಾ ಐಪಿಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವೊಂದನ್ನು ಸೇರಿ ರಾಜಕಾರಣ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದರು. ಅವರ ಪಕ್ಷ ಸೇರ್ಪಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನಂತರ, ಖಾಸಗಿ ಚಾನಲ್ ನ ಪತ್ರಕರ್ತರೊಬ್ಬರು ಅವರನ್ನು ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರು. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಆರೋಪವಿರುವ ಆ ಮಹಿಳಾ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಬರುವುದು ಅಷ್ಟಕಷ್ಟೇ. “ರಾಜಕೀಯ ಸೇರಲು ಕಾರಣವೇನು?” ಎಂಬ ಪತ್ರಕರ್ತನ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಆಕೆ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದು, “ಪೋಲಿಸ್ ಡಿಪಾರ್ಡ್ ಮೆಂಡ್ ಣಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಸೇವನೆ ಮಾಡಲು ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ…ರಾಜಕೀಯ ಸೇರಿ ಸೇವನೆ ಮಾಡುವುದೇ ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ”.

ಪತ್ರಕ್ರರ್ತ ಸುಸ್ತು….

ಮೈಮೇಲೆ ಮಲ ಸುರಿದುಕೊಂಡು ದಲಿತರ ಪ್ರತಿಭಟನೆ

ಕೃಪೆ – ಪ್ರಜಾವಾಣಿ (12/02/2013)

...

ಆರ್ ಎಸ್ ಎಸ್, ಮಾಧ್ಯಮ ಹಾಗೂ ಪ್ರವೀಣ್ ಪಟವರ್ಧನ್ ಅವರ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ

ಪ್ರವೀಣ್ ಪಟವರ್ಧನ್ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ…..
ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ವಿಕಸನದ  ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ communication ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇಂತಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಕನು ಸಭಿಕನೋರ್ವನಿಗೆ ಕಿವಿಯಲ್ಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಆ ಕತೆಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆಯಷ್ಟೇ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ಸಭಿಕ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ಅದೇ ಕತೆಯನ್ನು ಕಿವಿಯಲ್ಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ (ಸಾಲಿನ) ಮುಂದಿನವನು ತನ್ನ ಹಿಂದಿನವನಿಗೆ ತಾನು ತನ್ನ ಹಿಂದಿನವನಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಆ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಹೇಳುವುದೇ ಆಟ. ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವವ ಆ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಇಡಿಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿದಾಗ ಆ ಶಿಕ್ಷಕನು ಬೆರಗಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಕಾರಣ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ತನ್ನ Version ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋದಹಾಗೆ ಕತೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ, ತಮ್ಮದೇ ಉಪಕಥೆಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಮೂಲ ಕಥೆಗಿಂತ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಮಧ್ಯಮದವರು ಮಾಡಿದ್ದೂ ಅದೆ. ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತ್ ರವರ ಭಾಷಣವನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಮಸಾಲೆ ಅರಿದು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅವರೊಬ್ಬ ದುಷ್ಟ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಕಿರುಚಾಡಿದರು. ಉಳಿದವರು ಅವರದ್ದೇ ಕತೆ ಹೆಣೆದರು. ಕತೆ ಕಟ್ಟಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲದವರು ಪ್ರಮುಖ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ವಿವರವನ್ನೇ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಿದರು. ಅಸಲಿಗೆ ಯಾರೂ ಏನಾಗಿರಬಹುದೆಂದು ಓದಲಿಲ್ಲ. ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಿಮದಲ್ಲಿ ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತರಿಗೆ, ಆರ್ ಎಸ್ ಎಸ್  ಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸರು ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ಜನವರಿ 8ರ “ಬಿಗ್ ಡಿಬೇಟ್” ನಲ್ಲಿ ಹಲವರ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಮೀದ್ ಪಾಳ್ಯ ತೋರಿಸಿದರಾದರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಆರ್ ಎಸ್ ಎಸ್ ಬಗ್ಗೆ. ಮೊಹನ್ ಭಾಗವತರ ಬಗ್ಗೆ. ಆರ್ ಎಸ್ ಎಸ್ಸ್ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಾಗ ಹೊಗಳದೆ ತಟಸ್ತರಾಗಿ ಇರುವ ಈ ಮಿತ್ರ ವೃಂದ ತಮ್ಮ Hidden Agendaಗೋಸ್ಕರ ಸೂರು ಕಳಚಿ ಬೀಳುವಂತೆ ಹರಿಹಾಯ್ದರು.
ಲೇಖನವನ್ನು ಓದುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಂಚೆ Youtube ನಲ್ಲಿ ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತರ ಭಾಷಣ, ಸುವರ್ಣ ನ್ಯೂಸ್ ವಾಹಿನಿಯ ಜನವರಿ ೮ ರ “ಬಿಗ್ ಡಿಬೇಟ್” ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನೂ ನೋಡಿರಿ. ನಿಮಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತವೆನಿಸಬಹುದು
ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತರು ಮಾತನಾಡಿದ ಪೂರ್ಣ ವಿವರಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ. www.samvada.org ಇದನ್ನು ನೋಡದೇ ವಿವರ ತಿಳಿಯದೇ ಮಾತನಾಡಿದ 3ಖರನ್ನು (ವಿಮಲಾ, ಅಗ್ನಿ ಶ್ರೀಧರ್, ಸಿ. ಎಸ್. ದ್ವಾರಕಾನಾಥ್) ಹೀಯಾಳಿಸದೇ ಇರಲು ಆಗುವುದೇ? ಮೊಹನ್ ಭಾಗವತರ ಎರಡೂ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಈ ಎರಡು ಭಾಷಣಗಳು ಒಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ೫೦ ನಿಮಿಷಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ವಿಷಯಗಳ ಪೂರ್ವಗ್ರಹದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಈ ಭಾಷಣಗಳನ್ನ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಇವರುಗಳು ಅರಚುವಂತೆ ಪ್ರಚೋದನಾಕಾರಿ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿರುವುದಾಗಿ ನಿಮಗೂ ಅನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ನಂಬಿಕೆ ನನಗಿದೆ. ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತರು ತಮ್ಮ ಭಾಷಣದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ “ಸರ್ವೇ ಭವಂತು ಸುಖಿನಃ, ಸರ್ವೇ ಸಂತು ನಿರಾಮಯಾಃ” ದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಗೊಳಿಸಿ, ಭಾರತೀಯರು ಎಲ್ಲರ ಒಳಿತನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ದುಃಖ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದರೂ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಮಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಭಾರತೀಯತೆ ಎಂಡು ಹೇಳುತ್ತಾ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬೆಲೆ, ಅದಕ್ಕೆ ತೋರುವ ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು  ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಅವರದ್ದು(ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರ) “Theory of Social Contract” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾ, ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಬಂಧಗಳ ದೃಷ್ಟಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ, ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಸ್ಕಾರ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬದಲಾದ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕಾರ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ದುಃಖ ತರಿಸುವಂತಹ ಯೋಜನೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತಿವೆ ಎಂದು. ಇನ್ನು, ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ, ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸುತ್ತಾ “ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ, ಶಿಕ್ಷಣದ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ. ನಮ್ಮ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾ ಪಾಶ್ಚಾತೀಕರಣದಿಂದಾಗುತ್ತಿರುವುದರ ಪರಿಣಾಮ. ಆದಕಾರಣದಿಂದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿವೆ.
ಅಗ್ನಿ ಶ್ರೀಧರರೇ, ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತರನ್ನು ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ ಸಂಭೋದಿಸಿ ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡಿರಲ್ಲ ನೆನಪಿದೆಯಾ? “ನಾನು ಅವಿವೇಕದ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ ಸಂಬೋಧಿಸಲಿ”ಎಂದು, ಆ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಾನು ಅದೇ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಬಯ್ಯಬಹುದು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಸಂಸ್ಕಾರ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮರ್ಯಾದೆ ಕೊಡುವಂತೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಯಾರಾದರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿ ಅಂತಲೂ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ವಿಷಯಗಳು ಬಹಳಷ್ಟು ಇದ್ದರೂ ಮಾತಿಗೋಸ್ಕರ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಹರಟೆ ಮಾಡಿದಿರಲ್ಲ “ಬಿಗ್ ಡಿಬೇಟ್” ಅನ್ನೊ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ನಗು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕಾಂಡಿನೇವಿಯಾ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಯೂರೋಪ್ ನಲ್ಲಿ, ಮುಂದುವರೆದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಅಂದಿರಿ. ಒಮ್ಮೆ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಜೋತು ಬೀಳಿರಿ.
ಅಮೇರಿಕಾ ದೇಶ ಮುಂದುವರೆದ ದೇಶ ಎಂದು ನಾನು ಹಾಗು ನನ್ನಂತೆ ಹಲವರು ನಂಬಿದ್ದೇವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಅತ್ಯಾಚಾರಗಲ ಸಂಖ್ಯೆ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೆ? ಫ್ಯಾಷನ್ ರಾಜಧಾನಿ ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ಯಾರಿಸ್ ನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ? ಇಗೋ ಒಂದಷ್ಟು ಕೊಂಡಿಗಳು. ಓದಿಕೊಳ್ಳಿ. Wikipediaದಲ್ಲಿ Rape statistics by countryಎಂದು ಹುಡುಕಿ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಸಂಗತಿಗಳು ಹಲವಷ್ಟಿವೆ.
 ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳು ಕಂದಾಚಾರದ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿರುವ ದೇಶಗಳಾದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ್, ಬಾರಥ (ನೀವು ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಹಾಗೆಯೇ) ಎಂದರಲ್ಲ. ಮುಂದುವರೆಸಿ, ಇಂಡಿಯಾ ಹೆಸರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬೆಲೆಯಿದೆ ಅಂತಲೂ ಅಂದಿರಲ್ಲಾ….. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಿಂಧು ನದಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂದು ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದನ್ನು ಹಾಗೆ ಕರೆಯಲಾಗದೆ ಪಾರ್ಸಿಯರು ಇಂದಸ್ ಎಂದು ಕರೆದು ಬಾಯಿಂದ ಬಾಯಿಗೆ  ಹೋಗುತ್ತಾ ಅದು ಇಂಡಿಯಾ ಆಗಿದೆ. ಇಂಡಿಯ ಎಂಬ ಪದ ಹುಟ್ಟಲು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಿಂಧು ನದಿಯ ಹೆಸರೇ ಸ್ಪೂರ್ತಿ. ಇನ್ನು ಭಾರತ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಹೇಗೆ ಬಂತೆಂದು ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಅದಿರಲಿ, ವಿಮಲಾ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಧರ್, ಎಂದಾದರೂ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ನೋಟನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀರಾ?Reserve Bank of India ಎಂಬ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಬರಹದ ಮೇಲ್ಗಡೆ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ “ಭಾರತೀಯ ರಿಸರ್ವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್” ಎಂದು ಬರೆದಿದೆಯೋ ಅಥವಾ ಬೇರೇನಾದರೂ ಇದೆಯಾ? ಭಾರತ, ಇಂಡಿಯಾ ಎಂದು ದೇಶವನ್ನು ವಿಭಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದಿರಲ್ಲಾ, ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಹೆಸರು, ಸರ್ಕಾರಿ ಫಲಕಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀರಾ? ನಿಮ್ಮ ಕುತರ್ಕ, ಪೊಳ್ಳುವಾದ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲವೇ?
ದ್ವಾರಕಾನಾಥ್ ಅಗ್ನಿ ಶ್ರೀಧರ ರ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿದರು. ಅಂದು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಆದ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳ ಮೇಲೆ. ಇಂದು ಇಂಥ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತ್ ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರವೆಸಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನೀಚರ ತರಹ ಮಾತನಾಡಿದಿರಲ್ಲಾ, ಅತ್ಯಾಚಾರಿಗಳಿಗೂ, ಭಾಗವತರಿಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದರಲ್ಲ, ಹಾಗಾದರೆ ಅಗ್ನಿ ಶ್ರೀಧರರು ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಶ್ರಮ(!!)ದಲ್ಲಿ ರೌಡಿ, ಡಾನ್. ಅಗ್ನಿ ಶ್ರೀಧರರನ್ನು ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪುವ ನೀವು, ನೀವೂ ರೌಡಿ, ಡಾನ್ ಮನಸ್ಥಿತಿಯವರು ಎಂದು ಪಾಮರರು ನಾವು ನಿರ್ಧರಿಸಬಹುದೇ? ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಅರ್ ಎಸ್ ಎಸ್ ಭಾಷಣದಂತೆ ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತ್ ರವರು ತಮ್ಮ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ, “ಮಾತಾ ಭಗಿನೀ” ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಿದ್ದು ನಿಮ್ಮ ಕೆಪ್ಪು ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಬೀಳಲಿ. ಆರ್ ಎಸ್ ಎಸ್, ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಿದೆ, ಹೇಗೆ ತನ್ನ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಬಗ್ಗೆ ಪೂಜ್ಯ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ಅಂಡೆ ಪಿರ್ಕಿಯ ತರಹ ಮಾತನಾಡುವುದು, ನಿಮಗೆ ಶೋಭಿಸಿದರೂ ಅದು ಸುಸಂಸ್ಕಾರವಲ್ಲ.
ಶ್ರೀಧರ್ ರವರೇ, ಆರ್ ಎಸ್ ಎಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಗುರುತರ ಆರೋಪ ಮಾಡಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಆಕ್ಷೇಪವಿದೆ. ಆರ್ ಎಸ್ ಎಸ್ Moral rapists ಗಳ ತರಹ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಹಾಗೂ ಅವರೂ ಇಂತಹ ಅಹಿತಕರ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗಿ ಆಗಿರಲೂಬಹುದು ಎಂದು… ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿ ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಈ ಸಂಘ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಇಂದಿಗೂ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು, ಹಿತೈಷಿ ಬಂಧುಗಳು ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತೇ? ನೀವು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಆರ್ ಎಸ್ ಎಸ್ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಸಂಘ ಕುಸಿದು ಹೋಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಸಂಘದ ideologies, values ತಿಳಿಯದ ನಿಮ್ಮಂತಹ ಹಲವು immoral s unethical s ನಿಂದಾಗಿ ಅದಕ್ಕೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸರೇ ಹೊರತು ಸಂಘದವರು ಮಾಡುವ ಸಮಾಜಮುಖಿ ಕೆಲಸಗಳಿಂದಲ್ಲ!!
ಶ್ರೀಧರ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಚಿಂತಕರು, ಲೇಖಕರು, ಸಮಾಜಮುಖಿ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡವರು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೀರ. ಪತ್ರಕರ್ತರು ಎಂದು “ಕೊಚ್ಚಿ”ಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಜವಾಬುದಾರಿ ಅರಿಯದೆ, ಸಂಕುಚಿತ ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಮ್ಮ ವರ್ತನೆಗೆ ನನ್ನ ಧಿಕ್ಕಾರ. ಅದಿರಲಿ, ನಿಮ್ಮ “ಎದೆಗಾರಿಗೆ” ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತೀರಲ್ಲ ಸಾವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ, ಭಾಗವತರ ಭಾಷಣವನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಉಗುಳಿ ಓಡಿ ಹೋಗುವ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಹಾಗೂ ಆರ್ ಎಸ್ ಎಸ್

ಲೇಖನ ಕೃಪೆ – ಸಂದೀಪ ಬಾಲಕೃಷ್ಣ. 
By Sandeep Balakrishna, Bangalore

My dictum that the Indian English media is a whore with none of the ethics of a whore has been proven correct again. And so the latest proof of its venal whoredom happens to be a barefaced lie, a shameless hoax, which in the pre-Internet era would’ve gone unnoticed. Perchance that it was noticed, its exposure would’ve been buried by everybody starting with the gatekeepers all the way up to the CEO of the brothel. And this piece would’ve never been written.

That the media crossed all limits was proved by Radiagate. But when you abandon shame just once, you only want to better your previous record. I suppose it’s like drug addiction but I really don’t know. You need to ask Barkha Dutt, et al. The latest entrant into this Media Hall of Shame happens to be Asian News International (ANI), whose doctored and heavily editorialized reportage of RSS Chief Mohan Bhagwat’s speech at Indore on 6 January 2013 was portrayed as the actual view of the Sarasanghachalak. In other words: lying.

Of course, predictable consequences followed. The English media spontaneously erupted in simultaneousmultiple orgasms nationwide. Here’s a sample from the uber spinmeister NDTV, which spun an already-twisted report (by ANI) as follows:

‘Women meant to do household chores’: another shocker from RSS chief…right-wing Rashtriya Swayamsevak Sangh’s (RSS) chief Mohan Bhagwat has done it again…

But what did Mohan Bhagwat actually say? Thanks to Newslaundry for the loose translation (the original Hindi transcript is here):

[Mohan Bhagwat] was commenting on the Western model of modernity. And in that context, he was articulating his view of their view. Get it? He said in the “modern” interpretation of marriage (not his), women are bound by contract to serve their husbands. He also said that husbands were bound to look after their wives. Much like women are supposed to look after household chores and keep their husbands satisfied, men are expected to provide for their wives and look after them, as per the modern version of the marriage contract. And if either the wife or husband didn’t manage to do so, the dissatisfied party breaks the contract and contracts a second or third, as per the modern version of the marriage contract. Get it?

Notice how it was reported. And how quickly it went viral in the media. Notice also how RSS spokesperson Ram Madhav’s defence of Mohan Bhagwat was carefully buried under layers of paragraphs by these news-twisters. Typical. Spit and run journalism thrives on this to survive. Moreover, since the RSS chief is himself directly involved, it’s the Golden Chance for journalists and reporters to inject more poison into the already toxic reporting.

However, what they didn’t bargain for is the avalanche of outrage that steamrolled against them on Twitter and elsewhere online. For once, these RSS-blood-baying news hounds were forced to lick their wounds. Even the normally giggly, dumb high-school girl like Old Monk Boy’s wife was forced to apologize.

CNN-IBN’s Sagarika Ghose tweets an apology.

That the English media vampires hate the RSS because of their Maculayite background is just a partial explanation. The truthful explanation is the fact that they are people with no integrity. You present them with mountains of evidence to the contrary, yet they chose to willfully ignore it. Their hatred of the RSS is not irrational. It is depraved. And like all hatred, it is rooted in fear.

The depravity begins with how they have historically characterized the RSS, again, taking a leaf out of Nehru’s book. The fact that the media has consistently ignored the exemplary social work that RSS has done since its inception is a measure of the media’s intentionally blinkered vision. It’s as if the RSS exists only to foment violence and make the ultra-pampered minorities shiver in their shoes. It’s as if the RSS is just waiting for tomorrow to declare India as a dreaded Hindu Rashtra complete with doomsday visions of unchecked tyranny and violent repression. But this kind of branding has indeed served the media well. The mention of RSS evokes derisive ridicule and laughter in large pockets of urban India today. And this ridicule isn’t based even on a cursory study of the RSS’ stellar contribution throughout its existence. The naked lie accepted as gospel truth, is actually handed down second hand by third-rate writers with a spurious agenda to push.

Yet, what is the actual record of the RSS?

Name a natural calamity. Floods, earthquakes, tsunamis…RSS workers reach the affected spot first and dive right in to help the victims. They care nothing for their own comfort, eating little and sleeping even less. They ask nothing in return unlike the Christian missionary vultures whose ugly soul-trading was on full display during the 2004 Tsunami that hit India. Yet what does the media report? Nothing. They simply bury the story of the work done by the RSS. What does that show? That the media is aware of the good work but chooses only to report some statements made by the RSS that are perceived to be regressive or inflammatory. If this doesn’t show a lack of integrity, what else does?

But perhaps the greatest strength of the RSS is its staggering number of voluntary workers orkaryakartas. These are people who give up everything in life to serve the nation. They go where the RSS orders them to go and undertake any task, however arduous. And thousands of these karyakartas are qualified, intelligent and competent enough to earn six figure salaries had they not opted to serve India. Yet they go out to remote locations, to places where people desperately need help or to serve the nation in numerous other ways. They train and educate other people’s children by willingly forgoing the opportunity to start their own families. They put even their lives at risk in places like the violently Stalinist Kannur, Kerala. Indeed, I’ve even stopped reading news that reports the death of yet another Swayamsevak in that morbid State. Yet they are undeterred, and tirelessly lead such a near-ascetic life of national service propelled by the only hope that their efforts will bear fruit some day in the form of an India that had once led the world in high culture, refinement, arts, philosophy, and material riches.

It is this commitment that has earned it the goodwill and a firm place in the hearts of millions of Hindus (and thousands of non-Hindus) worldwide. A goodwill that has sustained and remained in tact over seven decades and continues to grow. It is this goodwill that unleashed the torrent of rage on social media yesterday against ANI and likeminded media charlatans. It is this goodwill that has made the RSS the largest network of its kind in the world. Name just one other voluntary organization in the world which has this awe-inspiring network of people dedicated only to serve a nation. Just one. What’s more, the kind of harassment meted out by the Dynasty to RSS at regular intervals, the kind of atrocities perpetrated against RSS workers by various Congress and Communist Governments would have broken the back of a lesser organization. The Emergency was truly the darkest period in the life of the RSS. An organization with even 1/10th of the RSS in terms of size, network, and influence in any other country would’ve reacted very differently. Yet how did the RSS respond? Its then Sarasanghachalak instructed thekaryakartas to forgive Indira Gandhi and the Congress party because “after all, they are one of our own. They are fellow Indians.”

And yet, what kind of sick minds find humour in vulgar descriptions of the effects of wearing “khaki shorts? The same Newslaundry that chided ANI & co for motivated reportage of Mohan Bhagwat’s speech also says this:

Bhagwat – whose main sin appears to be that he wears khaki bermudas despite the effect the vision might have on unsuspecting viewers

How would the reporter feel if I wrote something similar about the panties his/her mother or sister wear? Would he/she write the same thing about his father’s bermudas or whatever other shorts? Oh! I’ll write that in all good humour, of course. But knowing this breed, they’d say “ah! I knew you’d say this kind of stuff about my mother and sister.” This kind of response is the direct outcome of shamelessness becoming the norm. But I digress.

But yet, what kind of moral and mental pollution prompts the media sleazebags to depict nuns and fathers and brothers as saints—the actual parasites on the ground who prey on unsuspecting non-Christian souls and lead to civil wars—while they portray the genuine and selfless workers who serve the nation as dreaded goons?

One answer to all these questions is just one word: fear. The media fears the RSS. Here’s a vast organization made entirely of voluntary workers intent only on serving the country that has stood its ground amidst severe adversities and which takes the most strident criticism in its stride. Here’s an organization which has sustained for more than seven decades and despite best efforts, hasn’t budged or accepted defeat much less been broken. Courts have consistently taken its side. Every effort to tarnish its reputation has failed. All these are eminently plausible reasons for someone to fear its moral strength.

But look at the record of the lives, behaviour and character of the selfsame media men and women who’ve demonized RSS both through force and fraud. There’s nothing but filth there. From putting out doctored news reports, from making crass accusations, from indulging in vulgar jokes, there’s no depths of depravity the media has plumbed where the RSS is concerned. Even if we overlook this, what’s the kind of ethics and professionalism the media has displayed? Radiagate? Openly campaigning for the Congress party? Land grabbing? Paid news? Killing stories? Calling for the “sudden removal” of Narendra Modi?  What is the wager that these guys can’t lead the lifestyle of Mohan Bhagwat for even half a day? And yet they occupy some kind of a self-righteous moral high ground and criticize the RSS and Bhagwat. What world do they live in? More importantly, what bizarre nightmare are we living in, to tolerate this all-round sickness?

Everybody has the right to criticize the RSS but such criticism must be rooted in truth, honesty, and a thorough knowledge of what it stands for. But then we have a media that’s incurably allergic to such concepts. Whatever be the ideological or intellectual failures of the RSS, they are patriots of the highest order and their record of national service is both unparalleled and unbeatable anywhere in the world. And I say this as an outsider.

No wonder the media is full of people like the likes of Old Monk Boy who can’t sleep without alcohol.

———————————-

ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಮುಖಂಡ ಭಾಗವತ್ ಹೇಳಿಕೆ: ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಡೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳದ್ದಲ್ಲವೇ?

 ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತ್ ಅವರ ಪ್ರಕರಣ, ಭಾರತದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೂ ಕೂಡ ಅನೈತಿಕ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸಾಬೀತು ಮಾಡಿದೆ. ರಾಡಿಯಾಗೇಟ್ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅವು ನಡೆದುಕೊಂಡ ರೀತಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಅವು ಹದ್ದು ಮೀರಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿವೆ ಎನ್ನುವುದು ಸಾಬೀತಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಬಾರಿ ನಾಚಿಕೆ ಬಿಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೀನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಇವುಗಳ ವರ್ತನೆಯೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಇದೂ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾದಕ ವ್ಯಸನದಂತೆಯೇ? ನನಗೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬರ್ಖಾದತ್‌ರಂಥವರನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಉತ್ತರ ದೊರಕೀತು!. ಈಗ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ’ಹಾಲ್ ಆಫ್ ಶೇಮ್’ನಲ್ಲಿ ಹೊಸತಾಗಿ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿರುವುದು ಏಷಿಯನ್ ನ್ಯೂಸ್ ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್ (ಎಎನ್‌ಐ) ಸಂಸ್ಥೆ. ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತ್‌ರ ಭಾಷಣವನ್ನು ತಿರುಚಿ, ತಾನು ತೋರಿಸಿದ್ದೇ ಭಾಗವತ್‌ರ ನೈಜ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು.

ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಎದುರಾದವು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿದವು. ಮೊದಲೇ ತಿರುಚಲಾಗಿದ್ದ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ ಎನ್‌ಡಿಟಿವಿ ಎನ್ನುವ ’ತಿರುಚು ತಜ್ಞ’ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಯಾಡಿಸಿತು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಉದಾಹರಣೆ: ’ಮಹಿಳೆಯರು ಇರುವುದು ಮನೆಗೆಲಸ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ’: ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಮುಖಂಡನಿಂದ ಆಘಾತಕಾರಿ ಹೇಳಿಕೆ… ಬಲಪಂಥೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತ್ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಹಳೆಚಾಳಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. .. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಾಗವತ್ ಹೇಳಿದ್ದಾದರೂ ಏನು? ಅವರು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಮಾದರಿಯ ಆಧುನಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ’ಮದುವೆಯ (ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಲ್ಲ) ’ಆಧುನಿಕ’ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಹೆಂಡತಿಯಾದವಳು ಗಂಡನ ಸೇವೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತಾಳೆ. ಗಂಡ ಆಕೆಯ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವಲ್ಲಿ ಸೋತರೆ, ಆಧುನಿಕ ಮದುವೆ ಒಪ್ಪಂದದ ಪ್ರಕಾರ ಅತೃಪ್ತರು ಈ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮುರಿದು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು’ ಎಂದಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ವರದಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸುದ್ದಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿದಾಡತೊಡಗಿತು ಎನ್ನುವುದನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅಲ್ಲದೆ ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತ್‌ರ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ವಕ್ತಾರ ರಾಮ್‌ಮಾಧವ್ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟೊಂದು ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ಈ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ತಮ್ಮ ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿಯ ವಾಕ್ಯವೃಂದದಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತುಹಾಕಿಬಿಟ್ಟವೋ ನೋಡಿ. ’ಉಗುಳಿ ಓಡಿಹೋಗುವ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ’ ಇಂತಹ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡೇ ಬದುಕುಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ ತಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಟ್ವಿಟರ್ ಮತ್ತು ಮತ್ತಿನ್ನಿತರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ವಿರೋಧದ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿ ಏಳಲಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಮಾಧ್ಯಮ ಮಂದಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಮೀಡಿಯಾ ರಾಕ್ಷಸರು ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಅನ್ನು ಏಕಿಷ್ಟು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕೇವಲ ಅವರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಾಗದು. ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ ಈ ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ನಿಯತ್ತೆಂಬುದೇ ಇಲ್ಲ. ಪರ್ವತದಷ್ಟು ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೀವು ಅವರೆದುರಿಗಿಡಿ, ಆದರೂ ಅವರ ಕಣ್ಣು ಅದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ವಿರುದ್ಧದ ಅವರ ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭಯ!

ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಇದುವರೆಗೂ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಸಮಾಜಸೇವೆಗೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಜಾಣ ಕುರುಡು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿವೆ. ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವುದೇ ಹಿಂಸಾಚಾರ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಲು ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸಲು ಎನ್ನುವಂತೆ ಅದನ್ನು ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇವರುಗಳು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಭಾರತವನ್ನು ಉಗ್ರ ಹಿಂದೂ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಎಣೆಯಿಲ್ಲದ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ನಡೆಸುವ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಅದು ಕಾಯುತ್ತಿದೆಯೇನೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ! ಆದರೆ ಈ ರೀತಿಯ ಬ್ರಾಂಡಿಂಗ್‌ನಿಂದಾಗಿ ಮೀಡಿಯಾಗಳಿಗಂತೂ ಲಾಭವಾಗಿದೆ. ಈಗಂತೂ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ಹೆಸರೇ ಲೇವಡಿಯ ವಿಷಯವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅದು ದೇಶಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಕೊಡುಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಚರ್ಚೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

   ಯಾವುದೇ ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಪತ್ತುಗಳ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ನೆರೆ, ಬರ, ಭೂಕಂಪ, ಸುನಾಮಿ… ಯಾವುದೇ ಇರಲಿ, ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ತಲುಪಿ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರ ನೆರವಿಗೆ ಮುಂದಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ comfort ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಎಂದಾದರೂ ಈ ಕುರಿತು ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತವೆಯೇ? ಇದು ಅವರ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ಪ್ರಮುಖ ಶಕ್ತಿಯೆಂದರೆ ಅದರ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು. ಇವರುಗಳೆಲ್ಲಾ ದೇಶಕ್ಕಗಿ ಸ್ವಹಿತವನ್ನು ಮರೆತವರು. ಇವರುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಆರಂಕಿಯ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುವಷ್ಟು ಅರ್ಹತೆ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಕೊನೆಗೂ ಅವರು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡದ್ದು ದೇಶಸೇವೆಯನ್ನು.

ಈ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಯೇ ಅವರುಗಳಿಗೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಭಾರತೀಯರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾದ ಸ್ಥಾನ ಒದಗಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಹಾಗಾಗೇ ಎಎನ್‌ಐ ಮತ್ತು ಅದೇ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಸುದ್ದಿ ವಾಹಿನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ವಿರೋಧದ ಅಲೆಯೆದ್ದಿರುವುದು. ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವನ ಮುಡಿಪಿಟ್ಟಿರುವ ಇಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಮಾಣದ ಜನರನ್ನು ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನಂತೆ ಪ್ರಪಂಚದ ಇನ್ನಾವುದೇ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಲು, ಬೆಸೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆಯೇ?! ಒಂದು ವೇಳೆ ಅದು ದುರ್ಬಲ ಸಂಘವಾಗಿದ್ದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರಗಳ ನಿರಂತರ ದಾಳಿಗೆ ಮೆತ್ತಗಾಗಿ ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ನೆಲಕಚ್ಚಿರುತ್ತಿತ್ತು. ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಘ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ ಸಮಯವನ್ನು ಎದುರಿಸಿತು. ಆದರೂ ಆಗಿನ ಸರಸಂಘಚಾಲಕರು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ’ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡಿ. ಎಷ್ಟಿದ್ದರೂ ಅವರು ನಮ್ಮವರಲ್ಲವೇ?’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ದೊಡ್ಡತನ ಮೆರೆದಿದ್ದರು!

ಭಾಗವತ್‌ರ ಖಾಕಿ ಚೆಡ್ಡಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಗೇಲಿ ಮಾಡಿ ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಮುಂದಾಗುವ ವರದಿಗಾರರಿಗೆ ನಾವೂ ಹಾಗೇ ಗೇಲಿ ಮಾಡಬಹುದಲ್ಲವೇ? ಅವರ ತಂದೆಯದ್ದೋ, ಸೋದರಿಯದ್ದೋ ಅಥವಾ ತಾಯಿಯದ್ದೋ ಉಡುಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕುಹಕವಾಡಿದರೆ ಅವರು ಸುಮ್ಮನಿರುತ್ತಾರಾ? ’ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡುವೆ ಅಂತ ನನಗೆ ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿತ್ತು’ ಎಂದು ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ನುಣುಚಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಅನ್ನು ಉಗ್ರ ಸಂಸ್ಥೆಯಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಾಧ್ಯಮಮಂದಿಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನವನ್ನೇ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ. ಅಲ್ಲಿ ತುಂಬಿರುವುದು ಬರೀ ಕೊಳಕು ಮಾತ್ರ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪರ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವುದು, ಭೂ ಕಬಳಿಕೆ, ಮೋದಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆಯಬೇಕೆಂದು ಪದೇ ಪದೇ ಬೊಬ್ಬಿಡುವುದು ಇವರುಗಳ ನೈತಿಕತೆ! ಅರ್ಧ ದಿನವಾದರೂ ಭಾಗವತ್‌ರಂತೆ ಇವರುಗಳಿಗೆ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಆದರೂ ನೈತಿಕತೆಯ ಉತ್ತುಂಗವನ್ನು ತಲುಪಿದವರಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾ ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್, ಭಾಗವತ್‌ರನ್ನು ಹೀಗಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇವರು ಯಾವ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೇವಲ್ಲ, ನಾವ್ಯಾವ ದುಃಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಬುದಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೋ ತಿಳಿಯದು. ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಅನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕೆಯ ತಳಹದಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಿಕ ವೈಫಲ್ಯಗಳೇನೇ ಇದ್ದರೂ, ಅದರಂತಹ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ದೇಶಸೇವಾ ಮನೋಭಾವ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಹೊರಗಿನವನಾದ ನಾನೇ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ!

Patriotic calendar

.............
………….

Rashtra Gaurava Samrakshana Parishath (RGSP) www.rgspbharath.com which was established on 01.08.2004 has conducted several patriotic programmes using alternative channels and has reached to cross section of the society through its innovative approach. The activities of RGSP is well covered in the internet, newspaper, periodicals and electronic media. The activities of RGSP is to create patriotism amongst the citizens and take the life, struggle, sacrifices & the ideology of the revolutionary freedom fighters to masses.

We have organized a series of patriotic lecture in over 300 schools & colleges across the state of Karnataka and Cochin on various occasions and have directly reached to over 200000 students and over 6000 teachers/lecturers. Hundreds of articles are published in many newspapers and periodicals as well as in electronic media. We have recently conducted series of lecture on 2G spectrum and other financial scams in few colleges.

For the past about 8 years we are distributing educational materials like notebooks, text books, school bags etc., to poor students of government schools and till date over 2000 students are benefited out of this programme held at Hubli, Mangalore, Ullal, Turuvekere, Chickballapur & KGF.

A very unique alphabetic charts published by us in Kannada & English which is being distributed free to 4000 primary schools of Mangalore, Udupi, Hassan & Bangalore urban districts wherein A stands for Aurobindo Ghosh, B for Bhagat Singh and Z for Zhansi Rani Lakshmi Bai is expected to create patriotism from the early ages in generation next. We request you to kindly visit our website www.rgspbharath.com for more details of our past activities and future goals.

We are planning to publish 2 sets of calendar for the year 2013. One set of calendar is being published on the occasion of BICENTENARY YEAR of freedom fighter, commander in chief of war of Indian Independence 1857 TATYA TOPE and the other set of calendar is being published on the occasion of 175th birthday of Bankim Chandra Chatterjee freedom fighter and author of National Song Vande Mataram or in the remembrance of centenary year of bombing of viceroy Harding by Ras Bihari Bose, founder of Indian National Army and his associate revolutionary freedom fighters.

THE DETAILS OF THE CALENDER 2013 IS AS BELOW

Size 14”X19” No of Copies 5000

Paper : 100 GSM Indian Art Paper Printing : Multi colour back to back printing

Tariff Rs. 18,000/- for 1 page sponsorship, Advt space of
3” x 13” & 200 calendars given to sponsorers
Rs. 10,000/- for ½ page sponsorship, Advt space of
3” X 6” & 100 calendars given to sponsorers
Rs.5,500/- for ¼ page advertisement . Advt space of 3”X3”
& 100 calendars given to sponsorers.
Rs.2,500/- for box advertisement with 1 ½” X 4” space with 25 calendars given to sponsorers.
We will be distributing 2000 copies of the calendars to Schools/Colleges/Libraries and to eminent personalities of the society. We look forward for your patronage for this patriotic and nationalistic cause.
Thanking You, Yours faithfully,
For RASHTRA GAURAVA SAMRAKSHANA PARISHATH

T N RAMAKRISHNA – PRESIDENT & MANAGING TRUSTEE

T N RAMAKRISHNA
TEL :: +91 080 98456 72560
WEB :: www.rgspbharath.com
BLOG :: http://rgsp.wordpress.com

We are with Ustad Faiyaz Khan

Photo courtesy : The Hindu
Photo courtesy : The Hindu

You  are aware that Ustad Faiyaz Khan went through a disaster period in the month of October, where in he met with a deadly accident and lost his wife. And himself had a severe injury in his both legs.

Many musicians, music lovers stood with him in during tough time and extended their support. We thank each and everyone of them.

As a part of this continued support the great Sarod maestro Pandit Rajeev Taranathji is going to perform for the benefit of Ustad Faiyaz Khan.

Venue: Bharateeya Vidya Bhavan. Race course road, Bangalore

Date: 21-12-2012

Time: 6pm

All are welcome

Entry Free

We wish to see you there to show Faiyaz Khan that you all are with him.