ಈ ಟಿವಿ ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಹೆಡ್ ಹೀಗಿದ್ದರು

ಇವರು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ವಿಶ್ವನಾಥ್ ಸರ್. ಈಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಹೆಡ್ ಆಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತ, ಯುವ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಜೊತೆ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ವಾಕ್ ದಿ ಟಾಕ್ ಎಂಬ ಸಂದರ್ಶನ ಪ್ರಕಾರ ಆಗ ಕನ್ನಡಕ್ಕೂ ಕಾಲಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಎಂದು ವಿಶ್ವನಾಥ್ ಸರ್ ಅವರನ್ನು ನಾನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿದ್ದೆ. ಅದು ಡಮ್ಮಿ ಶೂಟ್ ಆಗಿತ್ತು. ಇಂದು ವಿಶ್ವನಾಥ್ ಸರ್ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ, ಶಿಸ್ತು, ಸಂಯಮ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ನನ್ನ ತಂದೆಯವರ ಹಾಡು

ನನ್ನ ತಂದೆ ಶ್ರೀ. ಎಚ್. ಎನ್. ಸದಾಶಿವ ರಾವ್ ಅವರದ್ದು ಕಂಚಿನ ಕಂಠ. ಸಂಗೀತವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ಕಲಿತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರ ಕಂಠ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನವಾಗಿದೆ. ಅವರ ಹಾಡೊಂದು ಇಲ್ಲಿದೆ.

22 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಡು ಬಾದಾಮಿ ಅರಳಿದ್ದು ಹೀಗೆ

ಇದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮುಂದಿರುವ ಕಾಡು ಬಾದಾಮಿ – Indian Almond – ಗಿಡ. ಮಾಘದಲ್ಲಿ ಎಲೆ ಉದುರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರುತ್ತದೆ. ದಿನಕ್ಕೊಂದರಂತೆ 22 ದಿನ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದಾಗ, ಗಿಡದ ಪರಿವರ್ತನೆ ಕಂಡದ್ದು ಹೀಗೆ.

ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಯಾಗಾರ ಹೀಗಿತ್ತು

ಸುಸ್ಥಿರ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಟ್ಟಿರುವ ನನ್ನ ಅಣ್ಣ ಹಾಗೂ ಅತ್ತಿಗೆ, ಫೆಬ್ರವರು 6 ಮತ್ತು 7 ರಂದು ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕೊಪ್ಪ ತಾಲೂಕಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಯಾಗಾರ ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದರು. ಅದರ ವರದಿ ಇಲ್ಲಿದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನೋಡಿ.

ಧರ್ಮಪಾಲ್ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೊದಲ ಕಂತಿನ ಐದು ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬಿಡುಗಡೆ

ಧರ್ಮಪಾಲ್ ಭಾರತದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಸ್ವದೇಶಿ ಚಿಂತಕ . ಶಿಕ್ಷಣ , ಗ್ರಾಮಸ್ವರಾಜ್ಯ , ಪಂಚಾಯತ್ ರಾಜ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ , ವಿಜ್ಞಾನ – ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಹ್ಹೀಗೆ ಹಲವು ರಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಅವರದ್ದು ಆಳವಾದ ಸಂಶೋಧನೆ . ಇದೇ ಫೆ 19 ಧರ್ಮಪಾಲ್ ಹುಟ್ಟಿ ನೂರು ವರ್ಷ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟೋತ್ಥಾನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಧರ್ಮಪಾಲ್ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೊದಲ ಕಂತಿನ ಐದು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಹೊರತರುತ್ತಿದೆ.

ಎಸ್ ಎನ್ ಸೇತುರಾಂ ನಿರ್ದೇಶನದ – ‘ಸ್ತ್ರೀ’

ಮರಳಿ ರಂಗಕ್ಕೆ…. ಮರಳಿ ರಂಗಭೂಮಿಗೆ 🙂
ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೊಂದು ಹೊಸ ನಾಟಕ.
ಈ ಭಾರಿ Sethuram Sn ರವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ…ಅವರ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ….ಅವರ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ.
ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ವಿಚಾರಗಳು…ಭೋರ್ಗರೆಯುವ ಭಾವನೆಗಳು… ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮಾತುಗಳು.

ಅನನ್ಯ ಅರ್ಪಿಸುವ ಕನ್ನಡ ನಾಟಕ ‘ ಸ್ತ್ರೀ ‘. ಇದೇ February 2ನೆ ತಾರೀಖು (ಮಂಗಳವಾರ) ,ಸಂಜೆ 7: 30ಕ್ಕೆ ರಂಗ ಶಂಕರದಲ್ಲಿ.
ರಚನೆ – ನಿರ್ದೇಶನ : ಸೇತುರಾಂ ಎಸ್. ಏನ್.

ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಗಳ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು – ರಾಜಕುಮಾರ್ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಸಂಯುಕ್ತ ಮಾನ್ಯತೆಗಾಗಿನ ಹೋರಾಟ

ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ‘ವ್ಯೋಮ’ದಿಂದ ನಟನಾ ಕಾರ್ಯಾಗಾರ

VYOMA ACTORS STUDIO 5.0 – 
Introduction to Stage and Screen Acting
Beginner’s Acting Course

In order to convert passion into ability, it is necessary to get trained in the craft of acting which will help an aspiring actor improve and sharpen voice, body language and begin to understand finesse in acting. This is for rank beginners as well as new actors who have done a few plays. The culmination of the acting course will be a public performance with industry professionals as guests. Also, a showreel with the actor’s monologue and performance snippets from the public performance will be handed to the actor.


There is a free trial class (Open House) on Jan 10. You will get a taste of what is in store by attending this FREE class, and get to interact with the course author and facilitator.


Structure of the Program
Jan 16 – Apr 424 classes | Saturday & Sunday | 2 hours per class
Saturdays – 8am to 10am
Sundays – 8am to 10am
Venue: Vyoma Artspace and Studio Theatre (All safety precautions in place!)

Fees

INR 15,000 /- 
Early bird discount of INR 2000 if you register on or before Jan 10.


What you will get out of the Course
Your future career – Theatre, Film, TV, web Series, Ads, Voice overs.
Learn how to make yourself eligible and appealing to Directors who are looking to cast new faces.
Gain advantage over amateur actors by arming yourself with professionalism

An introduction to Acting – Body , Mind, Voice, Imagination & Energy
Learn the difference between Theatre Acting (Plays) and Screen Acting (Films, TV and Web Series)
Learn how to play different characters
A theatre production in which you can showcase your skills.
Come into contact with industry professionals – Actors, Directors
Opportunities to audition for theatre, film, TV and web series projects through our contacts.
To register, please click on the below link:
https://docs.google.com/forms/d/1YGeldCdEG7xv6UKVchgpntX-M9qb0xvwBnqajMcU4zE/edit?c=0&w=1

ಸಾಧ್ಯವೆ ಇಂತಹುದೊಂದು ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನ?

ಲೇಖನ – ಮಂಜುನಾಥ ಅಜ್ಜಂಪುರ,
ಮೊಬೈಲ್ – 87625 58050

ಕಳೆದ ೫೦/೬೦ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಾತಿ ಉಪಜಾತಿಗಳ ವಿಷಯ, ಮಠ – ದೇವಾಲಯಗಳ ವಿಷಯ, ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನದ ವಿಷಯ ಓದಿ – ಬರೆದು – ಚರ್ಚಿಸಿ – ಮಾತನಾಡಿ ಸಾಕಾಗಿಹೋಗಿದೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ಬಾರಿ ಅದು, ಕೊನೆಗೆ  ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸುತ್ತ ಗಿರಕಿಹೊಡೆಯುವುದು ವಿಚಿತ್ರ ಹಾಗೂ ದುರದೃಷ್ಟಕರ.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ನಮ್ಮಂತಹವರಿಗೆ ಈ ಪರಿಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ ತುಂಬ ತುಂಬ ಕಹಿ ಅನುಭವಗಳಾಗಿವೆ. ಇನ್ನು ಶೂದ್ರರಿಗೆ, ಪಂಚಮರಿಗೆ ಮರೆಯಲಾರದ ಭಯಾನಕ ಅನುಭವಗಳು, ಅವಮಾನಗಳು ಅದೆಷ್ಟೆಷ್ಟು ಆಗಿವೆಯೋ ! ಅಂತಹವುಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣವಿರಾಮ ಸಿಕ್ಕಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವಿದು. ಏನೇ ಬುರುಡೆ ಬಿಟ್ಟರೂ, ಏನೇ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಮಾತು ಆಡಿದರೂ, ಎಲ್ಲಾ ಹಿಂದೂಗಳೂ ಜಾತಿಯ ಕೊಚ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಿಂಚಿತ್ ಕಟಿಬದ್ಧರಾಗಿರುವ ನನ್ನಂತಹ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರಿಗೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಬಾರಿ ದಿಕ್ಕು ತೋಚದಂತಾಗುತ್ತದೆ.   

ಜಾತಿ, ಉಪಜಾತಿ, ಉಪಉಪಜಾತಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿರುವ, ಕೊಬ್ಬಿಸುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ಇಡೀ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರೆಂದರೆ ಈ ಮಠಾಧೀಶರು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮಿಗಳೇ. ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಜಾತಿ ಮಾತ್ರ ಮುಖ್ಯ. ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜ ಗಂಡಾಂತರದಲ್ಲಿದೆಯೆಂದರೂ ಅವರಿಗೆ ಏನೂ ಅನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬಹಳಷ್ಟು ಮಠಗಳು – ದೇವಾಲಯಗಳು ಕಪ್ಪುಹಣದ ಮತ್ತು ಅನೀತಿಯುತ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿಹೋಗಿವೆ.  
ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಿಹೋದ ದುರ್ಘಟನೆಗಳ ಸರಣಿ ನಿಮಗೆಲ್ಲ  ಗೊತ್ತೇ ಇದೆ.  ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಜಮ್ಮುವಿನ ರಘುನಾಥ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದಾಗ ನಾನು ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದೆ.  ಹಣದಾಸೆ ಅಲ್ಲಿನ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು – ಪೂಜಾರಿಗಳನ್ನು ಡಕಾಯಿತರನ್ನಾಗಿಮಾಡಿದೆ. ಈ ಕುರಿತು ನಾನು  ಬರೆದೂ  ಇದ್ದೇನೆ. ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಪಂಡಿತರಿರಲಿ, ಇಡೀ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವೇ ನಾಶವಾಗಿದ್ದರೂ,  ಅಲ್ಲಿನ ಪೂಜಾರಿಗಳು ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಬಹುಪಾಲು  ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳ  ಪಂಡಾಗಳ ವಿಷಯ ನಾನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ.
ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳಹೊರಟಿರುವ ಸಂಗತಿಯೇನೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಾಲಯಗಳು – ಮಠಗಳು, ಜಾತಿಭೇದವನ್ನು ಕೈಬಿಡಬೇಕು ಮತ್ತು “ಎಲ್ಲ ಜಾತಿಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯವಾಗುವ  ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನ” ಮಾತ್ರವೇ ಪಾಲನೆಯಾಗಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ, ಇಡೀ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ದುರಂತವೆಂದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರರ ಮಠ  – ದೇವಾಲಯಗಳಿಗಿಂತ,  ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಠ – ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚು. 
ದೇವಾಲಯಗಳ ಯಾವ ಆಡಳಿತ  ಸಮಿತಿಗಳಾಗಲಿ, ಮಠಾಧೀಶರಾಗಲೀ ಇಂತಹ ಸರಳ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರವನ್ನೂ ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸಮಸ್ಯೆ ಬಹಳ ಬಹಳ ಗಂಭೀರವಾಗಿದೆ. ಕಾಶ್ಮೀರ – ಬಂಗಾಳ – ಕೇರಳ ಮುಂತಾದ ಕಡೆ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜ ನಾಶವಾಗಿಹೋಗಿದೆ  ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡು – ಆಂಧ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳು ವಿನಾಶದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ – ಮಠಾಧೀಶರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಬಂದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಈ  ಮಾತು ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ – ಓದಿದರೆ, ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ  ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಪಣತೊಟ್ಟಿರುವ ಜಿಹಾದಿಗಳು, ಮಿಷನರಿಗಳು, ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು ಗಹಗಹಿಸಿ ನಗಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ, ಅವರ ಕೆಲಸವನ್ನು ಈ ಸ್ವಾಮಿಗಳೇ  – ಮಠಾಧೀಶರೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಹತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸ ಪರಂಪರೆಗಳ, ನಮ್ಮ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ಕಲೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ಬೆಳೆದದ್ದೇ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ. ದೇವಾಲಯಗಳು ನಮ್ಮ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕೇಂದ್ರಗಳು. ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ   ಜಿಹಾದಿಗಳು, ಮಿಷನರಿಗಳು, ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು ಗಹಗಹಿಸಿ ನಗಬಹುದು.  ಅವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ  ಈ ಸ್ವಾಮಿಗಳೇ  – ಮಠಾಧೀಶರೇ ಹೆಚ್ಚು ನಗಬಹುದು.
ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ಆವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ.
ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡಸರು ಮೇಲ್ವಸ್ತ್ರ ತೆಗೆಯಬೇಕೆನ್ನುವ, ಶಬರಿಮಲೆಗೆ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ “ಸಂಪ್ರದಾಯ”ಗಳಿಗಿಂತ,  ಈ “ಜಾತಿಭೇದವಿಲ್ಲದ ಸಹಪಂಕ್ತಿಭೋಜನ”ದ  ಅನುಷ್ಠಾನವು ಮಹತ್ತ್ವದ್ದು, ಎಂದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ಎಂದಾದರೂ ಇದು ಕಾರ್ಯಾನುಷ್ಠಾನವಾದೀತೇ ?